هویت هر زبان به ساختار آن است نه بر واژگان آن

هر کسی می تواند برای یک زبان بینهایت واژه بسازد

 یا از برخی واژه ها استفاده کند یا نکند

واژه های هر زبان می توانند از بین بروند

یا تولید شوند بدون اینکه هویت زبان تغییری کند

ولی اگر کوچکترین دستکاری ای در ساختار

(اعم از دستور یا واژه سازی"صرف و نحو")

 بشود آن زبان هویتش دچار تغییر شده و ممکن است

به زبان دیگری تبدیل شود

 

اینکه در یک زبان از واژه های بیگانه استفاده شود

یا برای برخی واژه های بیگانه معادلی نسازد

هیچ ربطی به ساختارش ندارد

 چرا که  مثل یک زمین دست نخورده است

واین دست نخوردگی به معنی ناتوان بودن آن زمین نیست

 

اتفاقا زبان فارسی بخاطر ساختار واژه سازی

خود بی نهایت واژه می تواند تولید کند

کمااینکه بسیاری تابحال باعث ساخت

واژه های زیادی در فارسی به تنهایی بوده اند

 

علاوه بر این امتیازات زیادی که زبان فارسی

در ساختار و در نتیجه هویت خود دارد

باعث بیتا بودن این زبان شده است که از جمله:

1-     وحدت درکثرت

2-     لطافت تلفظات

3-     انعطاف ساختار

4-     موزون بودن

5-     ترکیب زا بودن

 

حال با این امتیازات خرده گیری به

چندواژه ی بیگانه که برابریابی یا برابرسازی اش

هیچ کاری ندارد هیچ خردمندانه نیست